W XXI wieku żyjemy w biegu, ciągle narażeni na stres. Nierzadko jesteśmy pod presją rodziny, czy otoczenia, nastawionego na sukces. Nic więc dziwnego, że kiedy coś idzie nie tak, pojawiają się problemy – obniżony nastrój czy bezsenność. Gorszy dzień może zdarzyć się każdemu, jeśli jednak niepokojące objawy utrzymują się dłuższy czas, możemy mieć do czynienia z depresją.
Objawy depresji
Zaburzenia depresyjne są przez specjalistów określane jako zaburzenia psychiczne z grupy afektywnych. Cechą charakterystyczną dla tej grupy jest obniżenie nastroju, zmiana rytmy dobowego, lęk, obniżenie napędu psychoruchowego. Choć nie ma testów, które mogą jednoznacznie udowodnić depresję, wbrew pozorom diagnoza zwykle jest dość prosta. Zwykle za epizod depresyjny uznawane jest co najmniej dwutygodniowe obniżenie nastroju połączone z utratą zainteresowania czynnościami życiowymi i płynącymi z nich przyjemnościami. Oprócz tego zauważalne są takie objawy jak: wahania wagi, bezsenność lub nadmierna senność, powracające myśli o samobójstwie lub dotyczące śmierci, poczucie winy, wrażenie zmęczenia, gorsza zdolność panowania nad ruchami, trudności z koncentracją, brak energii.
Rodzaje depresji
Wśród wielu rodzajów depresji najcięższym jest tzw. depresja właściwa, kliniczna. Nie ma ona żadnej zewnętrznej przyczyny, występuje prawdopodobnie wskutek niesprecyzowanych do dzisiaj zakłóceń w funkcjonowaniu mózgu. Chory nie jest w stanie wykonywać podstawowych czynności życiowych, psychoterapia nie jest skuteczna, gdyż pacjent nie ma zwykle siły na współpracę. Pozostaje, jak w innych wyjątkowo ciężkich zaburzeniach np. w schizofrenii, leczenie psychiatryczne, w niektórych przypadkach elektrowstrząsy. Podobnie ciężką odmianą jest depresja dwubiegunowa, przejawiająca się występowaniem naprzemiennym okresów euforii, depresji i zdrowia. Łagodniejszy przebieg ma dystymia, czyli depresja nerwicowa – obniżenie nastroju trwać może nawet kilka lat, jest wynikiem słabego przystosowania społecznego, traumatyczne przeżycia z przeszłości, a także czynniki podobne jak w depresji klinicznej. Najprostsza do rozpoznania jest depresja reaktywna, będąca bezpośrednią reakcją na ciężki wstrząs, stratę, jak np. śmierć bliskiej osoby.
Depresja poporodowa
Przez długi czas depresja spotykająca młode mamy była tematem tabu. Kobietom trudno było przyznać się do tego, że zamiast cieszyć się z narodzin maluszka, są smutne i bez energii. Na szczęście dzisiaj mówi się otwarcie o problemach, z jakimi borykają się świeżo upieczone mamy. Zmęczenie i obniżony nastrój po porodzie dotyczy niemal wszystkich kobiet, jest to zjawisko zwane „baby blues”. Natomiast depresja poporodowa dotyka co szóstą kobietę i jest już znacznie poważniejszym problemem. Zazwyczaj pojawia się po czwartym miesiącu po porodzie, trwa dłużej i ma ostrzejszy przebieg. Matka odczuwa dolegliwości fizyczne (zmęczenie, kołatania serca, bóle pleców, brzucha) i psychiczne (płaczliwość, trudności z koncentracją, smutek, poczucie winy). Depresję poporodową należy leczyć, lekarz przepisze odpowiednie leki bezpieczne dla kobiet karmiących piersią.
Zdrowie
Dobre zdrowie pozwala sprawnie funkcjonować w codzienności, realizować życiowe cele, wypełniać obowiązki zawodowe, spełniać swoje pasje itp. Jednak by zdrowie dopisywało, należy o nie zadbać. Troska o zdrowie jest troską o samego siebie i wyrazem szacunku dla własnej osoby.
Węglowodany pełnią w naszym organizmie wiele ważnych funkcji, gdyż stanowią podstawowy, najłatwiej dostępny środek energii, pozwalający na zachowanie w organizmie stałej temperatury ciała. Z jednego grama cukru możemy pozyskać aż cztery kalorie energii. Należy jednak podkreślić, iż w przeciwieństwie do tłuszczy, będących podstawowym źródłem energii, pokłady węglowodanów bardzo szybko się wyczerpują. Nie mniej jednak, to właśnie glukoza jest jedynym źródłem energii dla mózgu i mięśni.
Dysleksja
Psychologowie wyróżniają następujące typy dysleksji: typu wzrokowego, typu słuchowego, integracyjną, typu mieszanego, wizualną. Dodatkowo wymienia się odmiany dysleksji takie jak: dysortografia, dysgrafia, dysfonia, dyskalkulia.