| Tytuł: | szkoła, depresja,brak znajomości |
| Autor: | olcia 20.5.2010, 14:32 |
| Cześć. Mam 16 lat i mam wielki problem. Powinienem teraz chodzić do 1 klasy liceum/technikum. Przez moją głupotę olałem szkołę i przez cały rok siedziałem w domu. Nie miałem żadnych kontaktów z ludźmi, jedyne gdzie się ruszam to po jedzenie bo samo do mnie nie przyjdzie. Niby mam sąsiadów w moim wieku (kilku nawet z podstawówki i gimnazjum) ale nie potrafię do nich zagadać. Nie umiem rozmawiać z ludźmi (albo przynajmniej tak mi się wydaje). Teraz muszę jak najszybciej złożyć papiery do szkoły a nawet nie wiem do jakiej szkoły chce iść. Problem w tym że nic mnie nie interesuje, najchętniej to bym całe dnie przesiedział przy komputerze albo przespał ale ile można być na utrzymaniu rodziców? Gdzieś w środku chcę iść do szkoły ale nawet nie wiem do jakiej. W dodatku boję się że jak pójdę do szkoły to będę takim "wyrzutkiem społeczeństwa". Że nikt nie będzie ze mną gadał, pomagał itd. Próbowałem jakiś czas temu (około 3 tygodnie temu) brać leki. Nie wiem za bardzo jakie to były ale dostawałem je jak byłem 2 razy w szpitalu psychiatrycznym (też na depresję). Ale po tych lekach czuję się tylko troszkę lepiej ale po nich strasznie mi się chciało spać i usypiałem nawet jak tego nie chciałem. Nie mam nawet z kim o tym wszystkim porozmawiać, dlatego piszę tutaj - na forum. Rodzice mnie raczej olewają, jak pisałem nie mam przyjaciół/kolegów z którymi mógłbym pogadać. Liczę na jakieś rady z góry dzięki! | |
| Tytuł: | szkoła, depresja,brak znajomości |
| Autor: | agusia 20.5.2010, 14:33 |
| Ponieważ jesteś nieletni rozmowa z rodzicami i zrozumienie Twojego problemu jest bardzo ważne.Rozumiem jednak,że czasem się nie da niestety. Hmm tutaj nie ma innego wyjścia jak walka,walka z samym sobą i słabościami. Ciężko się jest przełamać wiem ale z kazdym kolejnym krokiem i wyzwaniem będzie lepiej. Hmm wiesz zalezy jakie masz podejście do problemu,jeśli jesteś w takim szpitalu czy na wizycie u psychologa,,,pogadasz,wysłuchasz to tak na prawde nic się nie zmieni. Musisz zacząć działać. Rozpalnować sobie małymi kroki wyzwania na kolejne dni i je realizować. Przykładowo dzisiaj wyjde i powiem "cześć" do kolegi. Jutro wyjde do sklepu i postaram się nawiązać rozmowe przykładowo o pogodzie z panią w sklepie. I tak na kazdy dzien zadanie ....i nie ma "NIE MOGE" jest "CHCE i ZROBIE TO" Tydzień,dwa będzie ciężko może będziesz się musiał zmuszać ale każdy kolejny dzien będzie coraz lepszy,i coraz łatwiej będzie CI przychodziło reaizowanie planu. Zrób coś dla siebie...oglądaj komedie,rób to co kochasz co lubisz. Pamiętaj,że jesteś wyjątkowy i możesz wszystko.Nie wazne co mówią inni,nie wazne jak to zostanie odebrane,ty dla siebie musisz walczyć:))I dasz rade:) | |
| Tytuł: | |
| Autor: | Łukasz 27.5.2010, 09:35 |
| proponuje udać się do specjalisty, naprawdę osobiscie nie widzę nic w tym wstydliwego. Dodam że mi bardzo pomogła.. | |

Zdrowie
Dobre zdrowie pozwala sprawnie funkcjonować w codzienności, realizować życiowe cele, wypełniać obowiązki zawodowe, spełniać swoje pasje itp. Jednak by zdrowie dopisywało, należy o nie zadbać. Troska o zdrowie jest troską o samego siebie i wyrazem szacunku dla własnej osoby.
Węglowodany pełnią w naszym organizmie wiele ważnych funkcji, gdyż stanowią podstawowy, najłatwiej dostępny środek energii, pozwalający na zachowanie w organizmie stałej temperatury ciała. Z jednego grama cukru możemy pozyskać aż cztery kalorie energii. Należy jednak podkreślić, iż w przeciwieństwie do tłuszczy, będących podstawowym źródłem energii, pokłady węglowodanów bardzo szybko się wyczerpują. Nie mniej jednak, to właśnie glukoza jest jedynym źródłem energii dla mózgu i mięśni.
Dysleksja
Psychologowie wyróżniają następujące typy dysleksji: typu wzrokowego, typu słuchowego, integracyjną, typu mieszanego, wizualną. Dodatkowo wymienia się odmiany dysleksji takie jak: dysortografia, dysgrafia, dysfonia, dyskalkulia.